رئیس مرکز امور بین‌الملل وزارت راه و شهرسازی ادامه داد: کشور روسیه در قالب توافق‌نامه «وان» که در دولت سیزدهم به امضا رسید، وامی را برای احداث راه‌آهن رشت – آستارا اختصاص داده است که در مقایسه با وام‌های بین‌المللی از نرخ بهره و دوره بازپرداخت مناسبی برخوردار است.
صادق با اشاره به تشکیل ستاد ملی ترانزیت اشاره کرد و گفت: جلسات این ستاد برگزار شده، سند آن به تصویب رسیده و به‌زودی ابلاغ خواهد شد که می‌تواند نقش مؤثری در کاهش بروکراسی‌ها و تسهیل فرآیندها در حوزه حمل‌ونقل و ترانزیت کشور ایفا کند.
بازوند با تشریح مشخصات فنی این پروژه اظهار کرد: سرعت طراحی‌شده برای بخش مسافری این مسیر ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت و برای بخش باری ۱۲۰ کیلومتر بر ساعت خواهد بود. همچنین در این مسیر، ۶۳ پل طویل با مجموع طول ۴۰.۷ کیلومتر و یک تونل به طول یک‌هزار و ۹۶۰ متر احداث می‌شود.
سنندجی یادآور شد: این کریدور تحت تأثیر روابط ایران با کشورهای اوراسیا و موضوعات CIS است. مسائل متعددی مانند مجوزهای خاص و استانداردهای خودرویی وجود دارد که بر عملکرد این مسیر اثرگذار است.
رسولی اضافه کرد: این اجلاس یک ویژگی ممتاز دارد و آن سطح نشست است؛ حضور استانداران به‌عنوان مدیران اجرایی و میدانی، می‌تواند روند عملیاتی شدن توافقات و اسناد امضاشده در سطوح عالی کشور را تسریع کند.
اتصال ریلی ایران به روسیه صرفاً محدود به این پروژه نیست و راه‌آهن کشور از چند مسیر دیگر نیز به شبکه ریلی روسیه متصل است. در حال حاضر از ناحیه سرخس و همچنین از طریق اینچه‌برون، ایران به روسیه به‌صورت تمام‌ریلی و با عبور از ترکمنستان و قزاقستان متصل است.
اتمام عملیات ساخت راه‌آهن رشت – آستارا حداکثر تا چهار سال آینده.
کارشناس ارشد مناطق آزاد تجاری و اقتصادی با اشاره به آثار اقتصادی این مسیر گفت: پیش‌بینی می‌شود این مسیر، سالانه تا ۲۰ میلیون تُن بار ترانزیتی را جابه‌جا کند. بخش قابل‌توجهی از این بار می‌تواند از طریق مناطق آزاد ایران عبور کرده و مزایای تعرفه‌ای، مالیاتی و خدماتی آن‌ها را افزایش دهد.
محمدی با اشاره به مزیت زمانی و هزینه‌ای مسیر جلفا – نخجوان نسبت به مسیر رشت – آستارا افزود: مسیر ریلی جلفا تنها با احداث ۶۲ کیلومتر خط‌آهن در خاک ایران تکمیل می‌شود، شاخه‌ای از کریدور شمال – جنوب که نخجوان را از طریق ایران به جمهوری آذربایجان متصل می‌کند.
