ایران در مرکز جغرافیایی این سناریو قرار دارد. موقعیت ترانزیتی ایران میان حوزه دریای خزر آسیای مرکزی و خلیج فارس باعث شده این کشور در بسیاری از طرح های ترانزیت انرژی مورد توجه قرار گیرد. از سوی دیگر روسیه به عنوان یکی از بزرگ ترین تولیدکنندگان گاز جهان به دنبال تنوع بخشیدن به مسیرهای صادراتی خود است.
بازوند افزود: یکی از این اسناد مربوط به تحویل ۱۲۵ کیلومتر از مسیر خط‌آهن رشت – آستارا به شرکت «کاسپین سرویس» به‌عنوان نماینده کشور روسیه است. پیش‌تر نیز در اردیبهشت‌ماه سال جاری، ۳۴ کیلومتر از این مسیر ۱۶۲ کیلومتری به طرف روسی تحویل شده بود.
معاون راه‌آهن تصریح کرد: با هماهنگی‌های انجام‌شده بین راه‌آهن‌ها و شرکت‌ها، اکنون تقریباً هر ۱۰ روز یک قطار در کریدور شمال-جنوب حمل می‌شود. امروز اولین قطار از روسیه وارد آپرین شد و بخش خصوصی نیز از این مسیر استفاده کند.
در متن رسمی برنامه، رشد ۸ درصدی اقتصاد در هر سال به شرط ثبات تأمین انرژی دیده شده است؛ اما کلید این ثبات نه در «تولید خام»، بلکه در بازچرخانی درآمد انرژی داخل کشور است.
میرشفیع افزود: منتقدان پروژه نیز با استناد به همین موضوعات، توجیهاتی را مطرح می‌کنند. به گفته آنان، ظرفیت فعلی خطوط ریلی در منطقه محدود است. به‌عنوان نمونه، راه‌آهن آذربایجان حداکثر توان حمل دو میلیون تن بار در سال را دارد و برای افزایش این ظرفیت، نیاز به سرمایه‌گذاری قابل توجهی دارد.