روابط دوجانبه ایران و عراق در چند دهه اخیر فراز و نشیبهای گستردهای را پشت سر گذاشته است؛ گاه در تنش و گاه در صلح، اما پیوندهای عمیق مردم دو کشور همواره متفاوت از رابطه رژیم بعث با ملت ایران بوده است.
او با اشاره به مشکلات صادرات و موانع موجود گفت: هدف اصلی ما رفع مشکلات بخش خصوصی است، اما متأسفانه کشور دچار جنگل قوانین شده و یکی از مأموریتهای ما نظم دادن به این قوانین است. قوانین گاه محدودیتهایی ایجاد میکنند که حتی با دستور ریاست جمهوری هم هماهنگ نیستند و برطرف کردن آنها زمانبر است.
در تجربههای دهه ۱۳۷۰ و اوایل ۱۳۸۰، مدل تهاتر ایران بیشتر در قالب قرارداد «Buy Back» و برخی توافقهای خاص با شرکتهای سازنده خارجی عملی شد. در این دوره، مهمترین انگیزه، کمبود نقدینگی ارزی و محدودیت در دسترسی به خطوط اعتباری بینالمللی بود.
این روند، نشاندهنده تداوم علاقه سرمایهگذاران خارجی به ورود به بازار ایران و تنوع گسترده پروژهها در بخشهای مختلف اقتصادی است که میتواند نقش مؤثری در رشد تولید، اشتغالزایی و توسعه زیرساختهای کشور ایفا کند.
رضا مسرور دبیر شورایعالی مناطق آزاد و ویژه اقتصادی با اشاره به پیوندهای تاریخی و فرهنگی میان ملتهای ایران و عراق، اظهار کرد: علایق گستردهای میان مردم دو کشور وجود دارد و امیدواریم این پیوندها در حوزه اقتصادی نیز به همکاریهای پایدار و مشترک منجر شود.
