بر اساس برآوردهای مطرحشده در محافل اقتصادی، عراق همچنان دستکم تا یک دهه آینده یکی از بزرگترین واردکنندگان کالا در منطقه باقی خواهد ماند؛ اما نکته تعیینکنندهتر، تغییر تدریجی ماهیت این واردات از الگوی «مصرفمحور» به سمت «سرمایهمحور و تولیدمحور» است.
بر اساس برآوردهای کارشناسی، با توجه به چشمانداز تداوم انسداد این آبراه استراتژیک، دولت عراق عملاً راهی جز توقف بخش بزرگی از تولید نفت خود نخواهد داشت.
در همین چارچوب، چین به دنبال ایجاد مسیرهای سریع و کمهزینه برای اتصال به بازارهای صادراتی و مبادی وارداتی خود است که ابرپروژه «یک کمربند – یک جاده» و به طور خاص، خطوط ریلی تعریفشده در ذیل آن، مصداق بارز این راهبرد به شمار میرود.
در دهههای اخیر و همزمان با گسترش بازارهای مصرف جهانی، ارتباطات تجاری میان کشورها بهطور چشمگیری افزایش یافته و به تبع آن، سرعت، امنیت و تنوع مسیرهای حملونقل کالا اهمیت مضاعفی پیدا کرده است.
روابط دوجانبه ایران و عراق در چند دهه اخیر فراز و نشیبهای گستردهای را پشت سر گذاشته است؛ گاه در تنش و گاه در صلح، اما پیوندهای عمیق مردم دو کشور همواره متفاوت از رابطه رژیم بعث با ملت ایران بوده است.
مدیرعامل شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حملونقل با اشاره به اقدامات اجرایی پروژه تصریح کرد: در این طرح علاوه بر اجرای ۲۶ میلیون مترمکعب خاکبرداری و ۱۶.۶ میلیون مترمکعب خاکریزی، احداث ابنیه فنی، پلهای خاص و ۹ هزار متر تونل نیز در دست اجراست.
رئیس کمیته برنامهریزی انجمن مهندسی حملونقل ایران بیان کرد: اگرچه در حال حاضر خط ریلی شلمچه – بصره عمدتاً برای جابهجایی مسافر استفاده میشود اما در چشمانداز بلندمدت بهرهبرداری از آن برای حمل کالا نیز در دستور کار است.