در تجربه‌های دهه ۱۳۷۰ و اوایل ۱۳۸۰، مدل تهاتر ایران بیشتر در قالب قرارداد «Buy Back» و برخی توافق‌های خاص با شرکت‌های سازنده خارجی عملی شد. در این دوره، مهم‌ترین انگیزه، کمبود نقدینگی ارزی و محدودیت در دسترسی به خطوط اعتباری بین‌المللی بود.
در سال‌های اخیر، با وجود رشد نیاز داخلی و فشار رقابت برداشت از سوی کشورهای همسایه، روند توسعه بعضی از این میادین به کندی پیش رفته است. علت اصلی را باید در محدودیت منابع مالی دولت، تورم فزاینده، و تحریم‌های بانکی و نفتی جست که راه‌های سنتی تأمین سرمایه را مسدود کرده است.
توکلی با اشاره به ضرورت استفاده از ظرفیت‌های استانی، تأکید کرد: خواهش من از مدیران عامل شرکت‌های گاز استانی این است که از ظرفیت استانداران و مجموعه‌های استانی حداکثر بهره را ببرند.
این کمبود سرمایه نه‌تنها زمان‌بندی تولید را به تعویق انداخته، بلکه ریسک از دست رفتن بازارهای صادراتی را نیز افزایش داده است. در چنین شرایطی، به‌کارگیری ابزارهای نوین مالی داخلی، به‌ویژه اوراق مشارکت و صکوک انرژی، می‌تواند یکی از راهکارهای موثر برای جبران شکاف سرمایه‌گذاری باشد.
تصمیم اخیر اوپک پلاس برای افزایش تولید روزانه تنها ۱۳۷ هزار بشکه در ماه نوامبر – کمتر از پیش‌بینی‌ها – باعث شد تا نگرانی از مازاد عرضه شدید در کوتاه‌مدت کاهش یابد. این ائتلاف از ابتدای سال میلادی حدود ۲.۷ میلیون بشکه در روز به عرضه خود اضافه کرده که برابر با ۲.۵ درصد تقاضای جهانی است.
مدیرعامل مجتمع گاز پارس جنوبی با اشاره به جایگاه این مجتمع به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین منابع انرژی کشور بیان کرد: فرآوری حجم بالای گاز طبیعی در این مجموعه، بستر مطمئنی برای توسعه صنایع پتروشیمی و افزایش اشتغال در منطقه ایجاد کرده است.
یکشنبه، ششم بازار ۳۶۰،: مصرف نیروگاه‌ها به ۲۹۸.۰۱ میلیون مترمکعب رسید. صنایع عمده ۱۷۳.۸۱ میلیون مترمکعب و بخش خانگی، تجاری و صنایع جزء ۱۹۵.۳۱ میلیون مترمکعب گاز مصرف کردند. مجموع مصرف این روز ۶۶۷ میلیون و ۱۳۰ هزار مترمکعب ثبت شد.
ثقفی تأکید کرد: بخش مهمی از تأمین اقتصاد را مدیون صنعت تجهیزات‌سازی هستیم؛ چرا که اگر سازندگان داخلی نبودند، بسیاری از صنایع به تعطیلی کشیده می‌شد.
پاک‌نژاد خاطرنشان کرد: قرارداد توسعه میدان پازن امضا شده و پیش‌بینی می‌شود ظرف ۴۰ ماه آینده ظرفیت برداشت گاز از این میدان عملیاتی شود.