در چنین شرایطی، سیاست‌گذاری انرژی دیگر نمی‌تواند صرفاً بر افزایش تولید متکی باشد. توسعه میادین گازی و افزایش ظرفیت پالایش و انتقال گاز نیازمند سرمایه‌گذاری سنگین، فناوری، زمان و زیرساخت‌های گسترده است. بنابراین یکی از مسیرهای ضروری، مدیریت مصرف و بهینه‌سازی انرژی است.
از دست رفتن این حجم از ظرفیت گاز، آثاری بر اقتصاد ملی برجای می‌گذارد. نخست آنکه سالانه چندین میلیارد دلار درآمد ارزی حاصل از صادرات گاز از بین می‌رود. دوم آنکه صنایع راهبردی مانند فولاد، پتروشیمی و سیمان که موتور محرک تولید و اشتغال هستند، با مشکل فعالیت با حداقل ظرفیت مواجه می‌شوند.