نتایج طرح آمارگیری از گردشگران ملی در بهار ۱۴۰۴

به گزارش بازار ۳۶۰، به نقل از مرکز آمار ایران، طرح آمارگیری از گردشگران ملی یکی از طرح‌های مرکز آمار ایران است که با هدف تهیه آمار و اطلاعات مربوط به سفرهای گردشگری خانوارهای کشور، برای بررسی های اقتصادی و تصمیم‌گیری مدیران و برنامه‌ریزان در حوزه گردشگری، توسط آن مرکز به اجرا در می‌آید. در این طرح با مراجعه به خانوارهای نمونه، اطلاعاتی در مورد ویژگی‌های سفر از جمله تعداد سفر، نوع سفر( با اقامت شبانه و بدون اقامت شبانه)، هدف اصلی سفر، شیوه سفر، نوع اقامتگاه گردشگران، نوع وسیله نقلیه مورد استفاده، تعداد شب اقامت و هزینه‌های سفر جمع‌آوری می‌شود.

نتایج این طرح آماری در فصل بهار سال ۱۴۰۴ نشان می‌دهد:

در فصل بهار سال ۱۴۰۴، حدود ۴۵ درصد خانوارهای کشور حداقل یک فرد از اعضای خانوار سفر داشته است. در مقابل در حدود ۵۵ درصد خانوارها در این فصل هیچ فردی از اعضایشان سفر نداشته است.

کمتر از نیمی از تعداد سفرهای بومی در فصل بهار سال ۱۴۰۴، با اقامت شبانه(۴۷درصد) و بقیه سفرها بدون اقامت شبانه(۵۳درصد) بوده است.

ده استان مازندران، اصفهان، خراسان رضوی، کرمانشاه، تهران، گیلان، فارس، اذربایجان غربی، زنجان و آذربایجان شرقی مقصد بیشترین سفرهای بومی در فصل بهار سال۱۴۰۴ بوده‌اند.

ده استان مازندران، خراسان رضوی، تهران، گیلان، اصفهان، فارس، کرمانشاه، هرمزگان، کردستان و مرکزی مقصد بیشترین سفرهای بومی با اقامت شبانه در فصل بهار سال۱۴۰۴ بوده‌اند.

ده استان کرمانشاه، اصفهان، مازندران، فارس، گیلان، زنجان، آذربایجان غربی، خراسان رضوی، چهارمحال و بختیاری و گلستان مقصد بیشترین سفرهای بومی بدون اقامت شبانه در فصل بهار سال ۱۴۰۴ بوده‌اند.

بیشترین سفرهای بومی با اقامت شبانه در فصل بهار سال ۱۴۰۴، با هدف دیدار دوستان و بستگان (۵۶ درصد)، گردش و تفریح (۲۵ درصد)، زیارت (۸ درصد) و درمان (۶ درصد) انجام پذیرفته است. سفرهای با اهداف فوق در مجموع حدود ۹۵ درصد از سفرها را تشکیل داده است. حدود ۵ درصد از سفرها در فصل بهار با سایراهداف نظیر آموزش، خرید و کسب و کار و… صورت گرفته است.

در فصل بهار سال ۱۴۰۴، ۳۲ درصد از سفرهای بومی بدون اقامت شبانه با هدف گردش و تفریح، ۲۷ درصد با هدف دیدار دوستان و بستگان، ۲۲ درصد با هدف درمان و ۱۲ درصد با هدف خرید انجام شده است. ۷ درصد سفرهای بدون اقامت شبانه، با سایر اهداف نظیر آموزش، زیارت و کسب و کار و… صورت گرفته است.

اقامتگاه اصلی مورد استفاده در سفرهای بومی با اقامت شبانه خانوارها در فصل بهار سال ۱۴۰۴، خانه بستگان و آشنایان با ۶۷ درصد، ویلا و آپارتمان شخصی با ۱۲ درصد، ویلا و آپارتمان اجاره‌ای با ۹ درصد، اقامتگاه عمومی با ۶ درصد، و سایر اقامتگاه های مورد استفاده با ۶ درصد بوده است.