فارین افرز: ایران سالانه ۸۰میلیارد دلار از تنگه هرمز درآمد خواهد داشت

به گزارش بازار ۳۶۰، نشریه معتبر و راهبردی «فارین افرز» (Foreign Affairs) در مقاله‌ای تفصیلی به قلم یکی از مقامات ارشد پیشین آمریکا، پرده از واقعیتی برداشته است که سال‌ها واشنگتن سعی در کتمان آن داشت: «اقتدار بلامنازع جمهوری اسلامی ایران بر شاهرگ انرژی جهان و ظرفیت عظیم اقتصادی آن». این گزارش با ارائه محاسباتی دقیق، نشان می‌دهد که غرب برای عبور امن از تنگه هرمز چاره‌ای جز تن دادن به واقعیت‌های میدانی و پرداخت هزینه‌های آن ندارد.

به گزارش تسنیم، این مقاله که توسط «معاون اسبق وزارت خارجه آمریکا» به رشته تحریر درآمده، با محوریت بررسی «بهای صلح» و تضمین امنیت انرژی در خلیج فارس، به ظرفیت شگفت‌انگیز درآمدزایی در تنگه هرمز پرداخته و صراحتاً اعتراف می‌کند که تداوم تقابل با تهران، هزینه‌هایی بسیار فراتر از تحمل اقتصاد غرب به همراه خواهد داشت.

درآمد ۸۰ میلیارد دلاری؛ مالیات عبور از شاهرگ انرژی مهم‌ترین بخش از گزارش فارین افرز، اعتراف به ظرفیت عظیم و پنهان تنگه هرمز برای تولید ثروت است. معاون اسبق وزارت خارجه آمریکا در طرح پیشنهادی خود، محاسبه کرده است که اگر برای عبور محموله‌های انرژی از این آبراهه استراتژیک عوارض و حق ترانزیت وضع شود، ظرفیت تولید درآمدی بالغ بر «۸۰ میلیارد دلار در سال» ایجاد خواهد شد.

محاسبه مجله آمریکایی فارین افیرز (نویسنده طرح معاون اسبق وزارت خارجه آمریکا) به شرح زیر است:

۵ دلار به ازای هر بشکه نفت

۲۰ سنت به ازای هر هزار فوت مکعب گاز

۲۵ دلار به ازای هر تن گوگرد

۳۰ دلار به ازای هر تن اوره

این ارقام به وضوح نشان می‌دهد که وابستگی اقتصاد جهانی به امنیت تنگه هرمز تا چه حد حیاتی است و کنترل این گلوگاه تا چه میزان می‌تواند به‌عنوان یک اهرم فشار و منبع تولید قدرت و ثروت برای جمهوری اسلامی ایران و کشورهای منطقه عمل کند.

طرح واشنگتن برای مدیریت بحران: پنهان شدن پشت نقاب سازمان ملل نویسنده مقاله که به‌خوبی از شکست سیاست «فشار حداکثری» و ناتوانی ناوگان دریایی آمریکا در تأمین امنیت یک‌جانبه این آبراهه آگاه است، برای جبران این شکست و جلوگیری از تسلط مطلق و مستقیم پایتخت‌های مقاومت بر این درآمدها، یک راهکار فریبکارانه و به اصطلاح دیپلماتیک را پیشنهاد می‌دهد.

وی معتقد است که برای عبور از این بحران، باید عوارض یاد شده از شناورها دریافت شود، اما پیشنهاد می‌کند که «مدیریت این پول توسط سازمان ملل انجام شود» و همچنین «کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس نیز در این درآمدهای کلان سهیم شوند».

از منظر تحلیلگران سیاسی، این پیشنهادِ مقام اسبق آمریکایی، در واقع یک «عقب‌نشینی آبرومندانه» و تلاش برای بزک کردن یک باج‌دهی بزرگ است. واشنگتن که می‌داند بدون رضایت و تأمین منافع جمهوری اسلامی ایران، هیچ کشتی تجاری نمی‌تواند در امنیت کامل از تنگه هرمز عبور کند، تلاش دارد تا با وارد کردن سازمان ملل به عنوان صندوق‌دار و شریک کردن کشورهای عربی، هم هزینه‌های بازسازی و مطالبات ایران را بپردازد و هم از فروپاشی کامل هیمنه خود در خلیج فارس جلوگیری کند.

نتیجه‌گیری آنچه در گزارش فارین افرز نمایان است، فروریختن توهمات نظامی غرب در برابر ایران است. طرح مسئله درآمد سالانه ۸۰ میلیارد دلاری از عوارض عبور از تنگه هرمز، تأییدی بر این حقیقت است که کلید طلایی اقتصاد جهان در دستان قدرتمند مقاومت است. امروز، استراتژیست‌های آمریکایی به جای طراحی عملیات‌های نظامی، در حال چرتکه انداختن و محاسبه دقیقِ دلاری برای پرداخت هزینه امنیت و عبور از تنگه هرمز هستند؛ اعترافی آشکار به اینکه خلیج فارس متعلق به کشورهای این منطقه است و دوران مفت‌بری غربی‌ها از این آبراهه به پایان رسیده است.