بازگشت طلا به مدار صعود؛ چشم بازار به نرخ بهره آمریکا

به گزارش بازار ۳۶۰، به نقل از گزارش‌های منتشرشده از سوی رویترز، بازار جهانی طلا در شرایطی قرار دارد که چند عامل متضاد به‌طور هم‌زمان بر قیمت این فلز گرانبها اثر می‌گذارند. از یک سو، کاهش انتظارات برای افزایش بیشتر نرخ بهره آمریکا و افت بازده اوراق خزانه به نفع طلاست و از سوی دیگر، تداوم ریسک‌های ژئوپلیتیک، نوسانات بازار انرژی و ضعف بخشی از تقاضا، مانع از شکل‌گیری یک روند صعودی باثبات شده است.

در معاملات روز جاری، بهای هر اونس طلای نقدی پس از افت نزدیک به ۲ درصدی در روز سه‌شنبه، بار دیگر افزایشی شد و با رشد ۰.۵ درصدی به ۴۳۵۶ دلار و ۵۵ سنت رسید. طلای آتی آمریکا برای تحویل در ماه دسامبر نیز با افتی محدود، در سطح ۴۴۱۰ دلار و ۲۰ سنت معامله شد.

این اختلاف جهت میان بازار نقدی و آتی نشان می‌دهد معامله‌گران همچنان در حال بازتنظیم انتظارات خود درباره مسیر کوتاه‌مدت قیمت طلا هستند.

نرخ بهره؛ مهم‌ترین محرک بازار طلا

یکی از مهم‌ترین عوامل حمایت‌کننده از طلا، تغییر انتظارات بازار درباره سیاست پولی آمریکا است. انتشار برخی داده‌های ضعیف‌تر از انتظار از اقتصاد آمریکا، احتمال افزایش نرخ بهره توسط فدرال رزرو در نشست آینده را کاهش داده است.

برآورد ابزار «دیده‌بان فدرال» شرکت CME نیز نشان می‌دهد بازار احتمال ثابت ماندن نرخ بهره را ۶۴ درصد و احتمال افزایش آن را ۳۶ درصد ارزیابی می‌کند.

از آنجا که طلا دارایی بدون بازده محسوب می‌شود، کاهش فشار نرخ‌های بهره معمولاً جذابیت این فلز را برای سرمایه‌گذاران افزایش می‌دهد. هم‌زمان، عقب‌نشینی بازده اوراق قرضه آمریکا نیز بخشی از فشار واردشده بر قیمت طلا را کاهش داده است.

نگرانی‌های مالی و بودجه‌ای نیز در این میان به نفع فلز زرد عمل می‌کنند. افزایش نگرانی درباره وضعیت بدهی دولت‌ها، پایداری مالی و چشم‌انداز رشد اقتصادی معمولاً تقاضا برای دارایی‌های امن را افزایش می‌دهد.

بازگشت تقاضای آسیایی

ریسک‌های ژئوپلیتیک همچنان یکی دیگر از عوامل تعیین‌کننده در بازار طلاست. شوک اولیه ناشی از جنگ و افزایش قیمت نفت در مقطعی باعث شد قیمت طلا از اوج‌های خود عقب‌نشینی کند؛ زیرا برخی سرمایه‌گذاران برای تأمین نقدینگی اقدام به فروش دارایی‌ها کردند.

با این حال، نشانه‌هایی از عبور بازار از شوک اولیه و بازگشت توجه سرمایه‌گذاران به عوامل بنیادی دیده می‌شود. افزایش پریمیوم طلا در بازار چین نیز یکی از این نشانه‌هاست. پریمیوم طلا در این بازار به ۱.۵۰ دلار به ازای هر اونس رسیده که می‌تواند نشانه‌ای از بازگشت خریداران فیزیکی و نهادی باشد.

برخی تحلیلگران همچنین احتمال داده‌اند که بانک‌های مرکزی و صندوق‌های ثروت ملی در هفته‌های اخیر در سمت خرید بازار فعال بوده باشند.

ضعف تقاضا مانع صعود پرشتاب طلا

با وجود عوامل حمایتی، همه نشانه‌ها برای طلا مثبت نیستند. ضعف تقاضا برای جواهرات و سکه، ابهام در روند مذاکرات و ورود نه‌چندان قدرتمند سرمایه به صندوق‌های قابل معامله طلا از جمله موانع پیش روی ادامه رشد قیمت هستند.

بر اساس گزارش شورای جهانی طلا، صندوق‌های طلا در نیمه نخست ماه اوت تنها ۷ میلیارد دلار به دارایی‌های تحت مدیریت خود افزوده‌اند و ارزش مجموع این دارایی‌ها به ۵۸۲ میلیارد دلار رسیده است؛ رقمی که نشان می‌دهد جریان ورود سرمایه به این بازار هنوز قدرت قابل توجهی ندارد.

مقاومت ۴۳۹۰ دلاری در برابر طلا

از منظر تکنیکال، طلا در محدوده حساسی قرار گرفته است. عبور پایدار قیمت از سطح ۴۳۹۰ دلار می‌تواند مسیر را برای حرکت به سمت مقاومت ۴۵۰۵ دلار باز کند.

در مقابل، از دست رفتن حمایت ۴۳۰۰ دلار می‌تواند احتمال افت قیمت تا محدوده ۴۲۰۰ دلار و حتی ۴۱۵۰ دلار را افزایش دهد.

شاخص قدرت نسبی نیز نشان می‌دهد بازار به محدوده اشباع خرید کوتاه‌مدت نزدیک شده است. همچنین میانگین متحرک ۲۰۰ روزه در محدوده ۴۵۰۴ دلار همچنان یکی از مقاومت‌های مهم پیش روی طلا محسوب می‌شود.

چشم‌انداز متفاوت فلزات گرانبها

در بازار سایر فلزات گرانبها نیز روند یکسانی مشاهده نمی‌شود. قیمت نقره اندکی کاهش یافته، پلاتین افزایش داشته و پالادیوم تقریباً بدون تغییر باقی مانده است.

برآورد TD Securities از چشم‌انداز نیمه دوم سال ۲۰۲۷ نیز نشان می‌دهد نقره و پلاتین ممکن است در صورت بهبود شرایط اقتصاد کلان، کاهش ریسک‌های تورمی و تضعیف دلار، بیش از طلا از این شرایط منتفع شوند.

در مجموع، بازار طلا در شرایط فعلی نه در وضعیت جهش بی‌مهار قرار دارد و نه نشانه‌ای از یک ریزش فراگیر نشان می‌دهد. کاهش فشار ناشی از نرخ بهره و افت بازده اوراق از قیمت طلا حمایت می‌کند، اما مقاومت‌های تکنیکال و ضعف بخشی از تقاضا همچنان سرعت رشد را محدود کرده‌اند.

به این ترتیب، چشم‌انداز کوتاه‌مدت طلا همچنان به داده‌های اقتصادی آمریکا، مسیر سیاست پولی فدرال رزرو، تحولات ژئوپلیتیک و رفتار سرمایه‌گذاران نهادی وابسته است؛ عواملی که می‌توانند تعیین کنند فلز زرد در ادامه مسیر از مقاومت ۴۳۹۰ دلار عبور می‌کند یا بار دیگر وارد فاز اصلاحی خواهد شد.